INTRODUCTIE
2008, een weekje op een van de mooiste stranden die we op aarde hebben, en ik was depressief, met alle gevolgen van dien.
Op een dag zat ik in m’n hutje over de zee uit te staren, toen er een bootje aan kwam varen. Een vrolijk meisje stapte uit met om haar schouder een hoepel. Ze nam een slaap plaats 2 hutjes verder.
Het is zowiezo altijd lastig om te bedenken wat je moet doen in het paradijs, maar met een depressie in je systeem is dat onmogelijk. Ik deed niets anders dan eten, drinken, afkoelen, en naar de zee staren.
Zij kwam naast me zitten en concludeerde dat ik moest leren hoelahoepen.
Ik had daar natuurlijk helemaal geen zin in, maar vond het zo lief dat ze zich over mij ontfermde dat ik het voor haar ging doen.
De hoepel was een stuk groter en steviger dan de hoepels die ik van vroeger kende, en het bleek daardoor lang niet zo moeilijk te zijn als ik dacht.
En naar haar kijken terwijl ze danste was een feest.
Ik begon er lol in te krijgen.
Het fijne aan hoelahoepen is dat je ontzettend naar je lichaam terug getrokken wordt.
Elke beweging die je maakt heeft effect op de beweging van de hoepel, dus je concentratie verschuift volledig naar het bewegen en laat weinig ruimte voor andere gedachten. In mijn geval was dat heerlijk omdat de gedachten die er door mijn hoofd gingen niet veel moois brachten.
M’n hoofd werd leeg en rustig, en daardoor kwam er weer ruimte om te genieten van de dingen zoals de zon op je huid, het zout van de zee, de regen, de wind.
Terug in Nederland wilde ik doorgaan met hoelahoepen, maar ik kon nergens een hoepel vinden dus ben ik ze zelf gaan maken.
Hoelahoepen is een goede spier training.
Sterke buikspieren zijn essentieel voor goed in je lichaam zitten en om je rug te ondersteunen. Bij hoelahoepen zijn dit de eerste spieren die je begint te trainen. Vervolgens ga je ook aan je billen, je nek en je benen en armen werken om je zo langzaam bewuster te worden van je hele lichaam.
Hoe meer je traint hoe mooier je dans |